Scalenus posterior (achterste scheve halsspier)
M. scalenus posterior
Ook bekend als: achterste scheve halsspier.
In het kort
Scalenus posterior verbindt de zijkant van de nek met de ribben. Zijn ligging en bijdrage aan ademhaling onderscheiden hem van de andere scalenen.
Anatomie
De achterste scalene begint meestal aan de achterste knobbels van de dwarsuitsteeksels C4–C6. Hij loopt achter de eerste rib langs en eindigt op de buitenzijde van de tweede rib, achter de aanhechting van serratus anterior. Dat verschilt van anterior en medius, die aan de eerste rib eindigen. Het aantal halsbundels en soms de ribaanhechting kunnen variëren.
Functie
Ondersteunt zijwaartse nekcontrole en elevatie van de tweede rib. Zijn vlakkere vezelrichting past bij stabilisatie van de nekbasis.
Pijn & uitstraling
Vooral lagere punten in posterior en medius worden in de geraadpleegde literatuur verbonden met twee pijnstroken over de borst. Uitstraling naar arm en radiale zijde van onderarm en hand overlapt met de andere scalenen. Er is geen afzonderlijke gevalideerde kaart per halsbundel; de groepskaart mag niet als een zekere spierdiagnose worden gelezen.
Symptomen & beperkingen
- Diepe borst-, schouderblad- of armklachten kunnen met de groep samenhangen.
- Tintelingen of gevoelsverlies moeten apart op zenuwbetrokkenheid worden onderzocht.
Belasting & onderhoudende factoren
Zwaardere ademarbeid, langdurige scheefstand van de nek, tillen of trekken en whiplash worden voor de scalenen als belastende factoren genoemd.
Epidemiologie & onderzoek
Onderzoek bij whiplash en mechanische nekpijn wordt voor de scalene groep besproken. Het boekpercentage van 81% mag niet aan deze afzonderlijke spier worden toegeschreven.
Klinische context
Cervicale radiculopathie, thoracic-outletproblemen en perifere zenuwbeknelling kunnen overlappen. Nieuwe borstpijn vraagt beoordeling op andere oorzaken en is niet op een spierkaart vast te stellen.
Zelfzorg bij scalenus posterior
De scaleni verbinden de nek met de bovenste ribben en helpen mee bij ademhalen. Tussen deze spieren lopen belangrijke zenuwen en bloedvaten. Armklachten uit dit gebied vragen daarom meer dan het herkennen van een pijntekening.
De posterior verbindt de nek met de tweede rib. Een adem- of houdingsverandering traint de samenwerking; daarmee is niet vastgesteld dat juist deze spier jouw armklacht verklaart.
Belasting in je dag aanpassen
Verdeel zware draaglasten en houd een voorwerp dichter bij je lichaam. Neem pauzes bij lang dragen of krachtig trekken.
Gebruik een kussen dat je hoofd comfortabel ondersteunt en voorkom dat je tijdens geconcentreerd werk de schouders voortdurend optrekt.
Ademen met gesteunde armen
Kies een kleine, rustige beweging die je goed kunt controleren. De uitvoering hieronder is een patiëntvriendelijke startvariant; een persoonlijk oefenplan kan hiervan afwijken.
Neem steun
Zit met de rug en onderarmen ondersteund, of lig op de rug met gebogen knieën.
Adem zonder forceren
Leg één hand los op de onderste ribben. Adem rustig in en uit; laat ribben en buik natuurlijk meebewegen.
Ontspan de hals
Merk op of je schouders omhoog gaan en laat ze weer los. Houd de adem niet vast en probeer niet maximaal diep te ademen.
Begin met 5 rustige ademhalingen en hervat dan de normale ademhaling. Dit is een ontspannende start, geen specifieke behandeling voor benauwdheid of een zenuwbeknelling.
Wanneer stoppen? Stop bij duizeligheid, tintelingen of toenemende armpijn. Een koud, bleek of gezwollen armgebied, krachtverlies of benauwdheid moet worden beoordeeld.
Zelfmassage: wat past hier?
Gebruik geen diepe zelfdruk of massagepistool in de hals of boven het sleutelbeen. De verschillende scaleni zijn niet veilig zelfstandig uit elkaar te houden. De vergaande halsrek vraagt eerst individuele beoordeling, zeker bij armuitstraling.
Het effect beoordelen en verder opbouwen
Kies eerst één aanpassing of oefening. Vergelijk daarna een gewone activiteit die voor jou lastig was, en kijk ook hoe het later op de dag en de volgende ochtend gaat. Een tijdelijke prettige sensatie is niet hetzelfde als herstel van de belastbaarheid.
Gaat het goed, bouw dan één onderdeel tegelijk op: iets vaker bewegen, iets verder bewegen of later wat meer weerstand. Worden klachten duidelijk erger, verminder dan de belasting en bespreek wat er gebeurt. Blijf je beperkt in dagelijkse activiteiten, laat dan ook andere mogelijke oorzaken onderzoeken.
Hulp bij jouw spierklachten
Herken je klachten en wil je weten wat in jouw situatie past? Bespreek je klachten, beweging en belasting met een fysiotherapeut.
Bekijk onze praktijk en fysiotherapeuten · Meer over myofasciale pijn · Uitleg over dry needling
Bronnen en verdieping
Uitgegeven door Fysio Family. De informatie is bedoeld om klachten en mogelijke samenhang te begrijpen. Een pijnpatroon alleen stelt geen diagnose.
Onderzoek
- Hong & Simons (1993) — Response to treatment for pectoralis minor myofascial pain syndrome after whiplash
Retrospectieve klinische reeks
Groepscontext: deze onderzoeken leveren geen afzonderlijk percentage of eigen risicoschatting voor scalenus posterior. De in het boek genoemde 81% scalene-triggerpoints komt uit een geselecteerde reeks patiënten met pectoralis-minorpijn na whiplash. Het percentage geldt niet voor iedereen die een whiplash doormaakt.
- Fernández-Pérez et al. (2012) — Muscle trigger points, pressure pain threshold, and cervical range of motion in patients with high level of disability related to acute whiplash injury
Patiënt-controleonderzoek
Groepscontext: deze onderzoeken leveren geen afzonderlijk percentage of eigen risicoschatting voor scalenus posterior. Onderzoek naar triggerpoints en gevoeligheid bij acute whiplash met aanzienlijke beperkingen. De ernst en selectie van deze groep zijn van belang bij het interpreteren van de bevindingen.
- Rusnak-Smith, Moffat & Rosen (2001) — Anatomical variations of the scalene triangle: dissection of 10 cadavers
Anatomisch dissectieonderzoek
Dissectie van tien lichamen toont variatie in halsaanhechtingen en spiergrootte. Een standaardschema is geen exacte beschrijving van iedereen; het onderzoek koppelt afzonderlijke bundels niet aan een eigen klinisch pijnpatroon.
Anatomie, pijnpatronen en zelfzorg: bronverwijzingen
Travell, Simons & Donnelly’s Myofascial Pain and Dysfunction, 4e editie.
- In het kort: Donnelly, hoofdstuk 20, bronp. 684.
- Anatomie: Donnelly, hoofdstuk 20, bronp. 686.
- Functie: Donnelly, hoofdstuk 20, bronp. 690.
- Pijn en uitstraling: Donnelly, hoofdstuk 20, bronp. 692.
- Klachten: Donnelly, hoofdstuk 20, bronp. 695.
- Belasting: Donnelly, hoofdstuk 20, bronp. 702.
- Onderzoek: Donnelly, hoofdstuk 20, bronp. 706.
- Klinische context: Donnelly, hoofdstuk 20, bronp. 706.
- Zelfzorg bij scalenus posterior: Donnelly, hoofdstuk 20, bronp. 712, 713, 715, 716, 717, 718.
- Belasting in je dag aanpassen: Donnelly, hoofdstuk 20, bronp. 712, 713, 715, 716, 717, 718.
- Ademen met gesteunde armen: Donnelly, hoofdstuk 20, bronp. 712, 713, 715, 716, 717, 718.
- Zelfmassage: wat past hier?: Donnelly, hoofdstuk 20, bronp. 712, 713, 715, 716, 717, 718.
- Het effect beoordelen en verder opbouwen: Donnelly, hoofdstuk 20, bronp. 712, 713, 715, 716, 717, 718.
- Illustratie 1: Scalenus posterior: van C4–C6 langs de eerste rib naar de tweede rib. De ribben zijn als afzonderlijke segmenten weergegeven; de oppervlakkige halslaag is deels weggelaten. Donnelly, hoofdstuk 20, bronp. 687.
- Illustratie 2: Gedeeld pijnpatroon van scalenus anterior, medius en posterior. Het boek geeft hier geen exclusieve kaart per spier. De kleine inzetten tonen de spierligging en ribaanhechtingen schematisch. Donnelly, hoofdstuk 20, bronp. 695.